Historia szkoły

Historia

„Przeszłość zachowana w pamięci
staje się częścią teraźniejszości”.
Tadeusz Kotarbińsk
i

W życiu każdego człowieka, każdej społeczności są chwile, wobec których nie można przejść obojętnie, momenty wyjątkowe, skłaniające do refleksji i przemyśleń. Mamy wówczas okazję do przypominania tego, co było i snucia wizji tego, co będzie. Nie zdarza się to codziennie. Na takie wydarzenia czeka się latami.

Jubileusz 50-lecia szkoły jest okazją do wspominania wydarzeń, które pozostały w pamięci, a czas już je uporządkował.

I chociaż w ciągu półwiecza istnienia naszej szkoły wygląd zewnętrzny budynku niewiele się zmienił, to był on świadkiem wielu przemian społecznych, administracyjnych i kolejnych reform oświaty.

Przemijają ludzie i zdarzenia. Wydaje się, że o wielu już zapomnieliśmy. Jednak dźwięk szkolnego dzwonka przypomina je ponownie.

Dzieje budynku na ulicy Odrowąża 75

Siedzibą Zespołu Szkół im. Piotra Wysockiego jest budynek znajdujący się przy ul. Odrowąża 75. Potwierdzone źródła wskazują, że między 8 a 20 listopada 1878 roku były skarb rosyjski nabył od Szpitala św. Ducha w Warszawie za 6723 ruble i 60 kopiejek dwie działki o łącznej powierzchni 675, 983 ½ łokci kwadratowych, na których stoi dzisiaj budynek naszej szkoły wybudowany około 1926 roku za pieniądze ze składek warszawskich dozorców i pomocy domowych. Całkowity koszt budowy wyniósł około 1 600 000 złotych.

W 1928 roku Zarząd Miejski wydzierżawił go od Związku Dozorców. Mieściło się w nim wówczas kino potocznie zwane „Dziadówą”, gdzie – podobno – można było kupić najtańsze bilety w Warszawie, a filmy oglądano na stojąco. Od 1931 roku umieszczono w budynku szkołę podstawową oraz Miejskie Gimnazjum Męskie im. płk Lisa-Kuli. Na terenie szkolnym znajdowały się: ogród, boisko z bieżnią i urządzeniami sportowymi, szlak spacerowy z altaną, pagórek i jeziorko.

Na początku II wojny światowej, decyzją niemieckiego okupanta z dnia 24 stycznia 1940 roku, szkoła została zlikwidowana. Okupant skonfiskował budynek na potrzeby niemieckiego biura kolejowego na okręg Pragi-Północ, które funkcjonowało do 1 sierpnia 1944 roku. Po wybuchu powstania warszawskiego w budynku znajdował się punkt zbiórek żołnierzy Armii Krajowej (AK).

W 1944 roku budynek w wyniku bombardowania uległ zniszczeniu, ponieważ znajdował się w zasięgu ostrzału kierowanego przez Niemców w stronę linii kolejowej. Po zakończeniu działań wojennych, wysiłkiem społeczności szkolnej, wysprzątano sale lekcyjne i wiosną 1945 roku rozpoczęły tu zajęcia: Miejskie Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcące im. płk Lisa-Kuli (w latach 1949–1990 XIII Liceum Ogólnokształcące im. Ludwika Waryńskiego) oraz Szkoła Mechaniczna im. Karola Świerczewskiego.

Jesienią 1953 roku budynek wyremontowano. Szkoła Mechaniczna przeniosła się do własnego budynku przy ul. Otwockiej. W lecie 1965 roku XIII Liceum Ogólnokształcące otrzymało nową siedzibę przy ul. Oszmiańskiej.

W roku szkolnym 1963/64 rozpoczęła działalność nasza szkoła pod nazwą Zasadnicza Szkoła Zawodowa (ZSZ) dla Pracujących Nr 1. Początkowo mieściła się w budynku szkoły podstawowej przy ul. Ratuszowej 13. 15 lipca 1965 roku została przeniesiona do obecnego budynku przy ul. Odrowąża 75.

 

Wiersz z okazji Jubileuszu 50-lecia

Wiersz z okazji Jubileuszu 50-lecia
Zespołu Szkół im. Piotra Wysockiego

w Warszawie ul. Odrowąża 75

Jak ten czas nam szybko leci,
Aż się dziwi cały świat.
Dopiero powstała szkoła,
A już ma 50-lat.
Dzisiaj mamy jubileusz,
Pół Warszawy tutaj zdąża,
Kto się uczył czy pracował
W Oxfordzie przy Odrowąża.
Łza się w oku wszystkim kręci,
Wrócił znowu wspomnień czar,
Wszyscy opowieści snują,
W całej szkole szum i gwar.

Czytaj więcej...

Nadanie imienia szkole

 6. 06. 1998 – to szczególna data w historii naszej szkoły, która po 35 latach istnienia otrzymała imię bohatera nocy listopadowej – Piotra Wysockiego. Nauczyciele, pracownicy szkoły, uczniowie, rodzice, przedstawiciele Kuratorium Oświaty i Wychowania, władz dzielnicy, poczty sztandarowe zaprzyjaźnionych szkół, dyrektorzy pobliskich placówek oświatowych wzięli udział w wyjątkowej uroczystości, której inicjatorką była p. dyrektor Jolanta Malinowska.

Uroczystość w szkole poprzedziła msza święta, którą 5 czerwca odprawił ksiądz Mieczysław Mosak, proboszcz parafii pod wezwaniem Matki Boskiej Różańcowej. Poświęcił sztandar szkoły. Z jednej strony znajduje się na nim portret polskiego patrioty z epoki romantyzmu umieszczony na jasnym tle z nazwą szkoły: Zespół Szkół Zawodowych Nr 31 im. Piotra Wysockiego. Z drugiej strony usytuowano na czerwonym tle orła w koronie, wokół którego widnieją słowa Piotra Wysockiego: „WSZYSTKO DLA OJCZYZNY, NIC DLA MNIE”.

Szkolna uroczystość rozpoczęła się od przypomnienia historii szkoły i odczytania aktu nadania imienia. Następnie przewodniczący i wiceprzewodnicząca Rady Rodziców – p. Grzegorz Skrzecz oraz p. Agnieszka Gmitrzuk– z dumą wręczyli sztandar p. dyrektor, która oddała go w ręce uczniów, mówiąc: „Przekazuję Wam ten sztandar – symbol tradycji naszej szkoły oraz honoru i godności jej uczniów. Wierzę, że będziecie wierni tym wartościom”. Uczniowie – z niekłamaną powagą – odrzekli: „Przyjmujemy ten sztandar i przyrzekamy strzec jego honoru oraz godnie reprezentować imię szkoły”.

„Jestem dumna z tego wyboru– mówiła w swoim przemówieniu p. dyrektor. Ucząc się i pracując pod patronatem tak wyjątkowego człowieka, staniemy się ludźmi, którzy rozumieją znaczenie słów: Ojczyzna i patriotyzm”.

Głos zabrali również p. Włodzimierz Paszyński – Kurator Oświaty i Wychowania oraz p. Mieczysława Nowotniak i p. Izydora Kos-Górczyńska – przedstawicielki Kuratorium Oświaty i Wychowania. P. kurator wypowiedział wówczas słowa, które zapadły w pamięci wielu osób: „[…] wybraliście imię człowieka, który nigdy nie będzie budził kontrowersji; człowieka, który swe młode lata bezinteresownie poświęcił Ojczyźnie”. Natomiast w szkolnej kronice napisał: „Powodzenia na dziś, jutro… i zawsze! Szkoły mądrej, sympatycznej…”

Jednak nie tylko przemówienia wypełniły tę naprawdę wyjątkową uroczystość. Uświetniło ją widowisko słowno-muzyczne przygotowane przez nauczycielki języka polskiego – p. Bogumiłę Sobolewską i p. Dagmarę Strzygocką. Scenariusz powstał przede wszystkim na kanwie III cz. Dziadów Adama Mickiewicza i Wesela Stanisława Wyspiańskiego. Uczniowie, tańcząc poloneza, wystąpili w strojach z epoki, a odtwórca postaci Piotra Wysockiego – w mundurze Szkoły Podchorążych z Łazienek w Warszawie. Wszyscy goście mogli również obejrzeć na pierwszym piętrze wystawę prac dyplomowych uczniów i spotkać się w szkolnej świetlicy, gdzie czekał na nich m.in. 4-piętrowy tort.

Tak od 6. 06. 1998 – Piotr Wysocki wciąż żyje w sercach uczniów naszej szkoły, ucząc miłości do Ojczyzny, gdyż:„Życie bez miłości jest to życie bez sensu.

Tylko miłość jest sensem życia.

No, bo co innego? Nie ma innego sensu”.

Uroczystość nadania naszej szkole imienia Piotra Wysockiego na długo została w pamięci obecnych, a patron i jego bohaterskie czyny towarzyszą i będą towarzyszyć szkolnej społeczności przez szereg ważnych dla niej wydarzeń.

Tu jesteśmy